Het Olympisch Stadion
Het stadion is in 1927 in opdracht van het NOC NSF ontworpen door de architect Jan Wils, voor de Olympische Zomerspelen van 1928. In 1987 maakte de gemeente Amsterdam plannen bekend om het stadion te slopen en woningen op het terrein te bouwen. De Rijksdienst van Monumentenzorg verklaarde dat Het Olympisch Stadion werd gezien als een belangrijk historisch gebouw en werd op de rijksmonumentenlijst gezet.



SOOZ
Ook de bijgebouwen op het terrein van het stadion werden monument. Een daarvan is het Olympiahuisje (het huisje aan Stadionplein nr. 19)is een voormalige portierswoning. Tijdens deze spelen deed het dienst als postkantoor. Net als het Olympisch Stadion is het ontworpen door architect Jan Wils In verband met nieuwbouw van woningen in de omgeving werd het huisje in 2003 enige meters verplaatst. In dit bijzondere huisje is nu Samenwerking Opbouwwerk Oud Zuid gevestigd. SOOZ is een organisatie voor samenlevingsopbouw en ontwikkelt en realiseert projecten ter verbetering van de leef- en woonomgeving.

Helemaal aan de zuidzijde van het Olympisch terrein, aan de Stadiongracht, staat, als pendant van het Olympiahuisje, een tweede portierswoning, die tegenwoordig in gebruik is als woonhuis.

Monument Indië-Nederland 
Dit monument bevindt zich op het plantsoen aan de Apollolaan en was oorspronkelijk een ereteken voor generaal J.B. van Heutsz. Van Heutsz was commandant van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) en later Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië.  In socialistische kringen bestond veel weerstand tegen Van Heutsz en was men fel gekant tegen een eerbetoon aan de gouverneur-generaal. Onder het gezag van de generaal werden veel militaire acties (vooral in Atjeh) uitgvoerd, die nu worden beschouwd als oorlogsmisdaden.

De gemeente schreef in 1930 een ontwerpwedstrijd uit, die werd gewonnen door beeldhouwer Frits van Hall en architect G. Friedhoff. Het ging ook de ontwerpers niet zozeer om Van Heutsz, maar om het verbeelden van de historische betrekkingen tussen Nederland en Indië. De staande vrouw symboliseert het Nederlandse gezag in Nederlands- Indië, de vijver staat voor het water tussen Nederland en Indië, en de stralenboog verbeeldt de vriendschap tussen de twee landen. In 1984 is de bronzen plaquette met daarop de beeltenis van Van Heutsz verdwenen en is het monument omgedoopt in Monument Indië-Nederland

 

Citroëngebouw
In 1928 viel het oog van de firma Automobiles Citroën op het Stadionplein. Hier wilden zij graag  een grote bedrijfsruimte bouwen. De gemeente ging akkoord met de plannen, onder voorwaarde dat het ontwerp zou worden geleverd door Jan Wils, de architect van het Olympisch Stadion. Het eerste gebouw, dat deels als kantoor en deels als garage dienst deed, verrees tussen 1929 en 1931. Dit is het noordelijke gebouw, rechts voor de hoofdingang van het Stadion. Dit gebouw is nu een gemeentemonument. Het tweede gebouw werd later gebouwd, tussen 1959 en 1962.

De Baak
Het voormalige Amsterdamse Burgerweeshuis aan het IJsbaanpad werd in 1959 gebouwd door Aldo van Eyck. Onder het motto ‘ een kleine wereld in een grote, een grote wereld in een kleine, een huis als een stad, een stad als een huis, een thuis voor kinderen' ontwierp hij een veilige thuishaven voor kinderen zonder ouders en familie.

Het huis bestaat uit een verzameling van kleinere vierkante huisjes met koepels. Elk huisje kan een individu herbergen en biedt ruimte voor privacy, maar tegelijkertijd zijn alle plekken ook weer met elkaar verbonden. Doordat alle koepels met elkaar verbonden zijn is er een soort stadje ontstaan dat ruimte bood aan acht kinderafdelingen, voor elke verschillende leeftijdsgroep één. Elke afdeling had weer een eigen gemeenschappelijke ruimte die bestaat uit een wat grotere ruimte met wederom een koepel. De delen van het huis die voor de jongere kinderen waren bedoeld zijn erg beschut en afgeschermd, terwijl de afdelingen voor de oudere jeugd juist in verbinding staan met buiten.  Om de overgang van het veilige huis naar de buitenwereld soepeler te laten verlopen, ontwierp Van Eyck ook nog een omsloten plein tussen het gebouw en de stad.

Het Burgerweeshuis is van 1960 tot en met 1991 in gebruik geweest. Het gebouw werd in 1991 helemaal gerenoveerd en er zijn nu verschillende bedrijven in gevestigd.